Yakup erel – Ümit şiiri

Bir ümit
Belki hala eskilerde yada,
Daha eskilerde bir yerlerde
Buzlu bir camın seçilememişliğinde duruyorsundur,
Hiç eskimeden kim bilir.
Kaç güneş battı ardın sıra saymadım ,
Gözlerin gidince benden, geriye nen kaldı ki?
Sorsan deliyim belki de en ZIR rından.
Bu gün anladım ki kendimi sorgularda eskitmeliymişim.
Senin suçun yok cennette cehennemi yaşatmak benim işim.
Şimdi şeker tadında ben,
Israrla eriyeceğim gözlerindeki buğularda
Pişmanlıklarımı ısıtıp önüne koyacağım,
Sonra ellerini tutup keşkeleri art arda sıralayacağım
Gelmek istiyorum sana sadece gözlerinde konuk et beni,
Ama dün gibi sıcaktır öfken korkuyorum.
Bende anlamsız hüzünler keşkeler
Sende umursamazlıklar nasıl yalın nasıl pervasız
Belki biraz pişmanlık anlayamadığım .
Uzaklardan bir dost sesi
Boşuna beklemedeyim biliyorum .
Bir kasım akşamı usulca bakmıştım gözlerine
Nasıl çevirdin başını hatırlarsan
Nefreti öfkeyle yoğurmana şaşırdım, bu ne ustalık?
İçimde bir şeyler cız etti o an
Oysa sinirlerimi sarmallayıp düğümlemiştim kendimce
Donakaldım öfkene öyle çaresiz
Acıdı yüreğim, biraz uzaktan öylece baktım ardın sıra
Bir karışık hüzün yürüdü yalın ayak
Sisli akşamlarıma doğru buz gibi
İçim üşüdü bir an
Eskilerden bir şarkı dinlemişçesine
Gözlerinde kayboluşumu hatırladım.
Hep itiraz ederdin ya ,
Hani yorardın beni bazen ısrarlarınla,
Öyle özledim ki dırdırını.
İşte ilk keşkeler başladı bile
Aslında;
Ne senin ne benim yoktu günahımız
Boş yere savrulduk alınganlık rüzgarlarıyla
Bak gözlerime, söyleyeceklerimi gör n’olur
Dilim lal oldu inan gözlerim ne anlatırsa odur
Gerisi yalan yalan yalan olur.

Yakup Erel
28 Kasım 2013

Bu şiirlerde ilginizi çekebilir

Bu şiirimiz de ilginizi çekebilir  Figan şiiri

  1. metehan dedi ki:

    tşkr

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir