Sensizlik şiiri

Hani güneş günü terkeder ya
Dağların ardına batar ve kaybolur
İşte senin gidişinde
İçime öyle batıyor
Ama Canımın yanması kaybolmuyor
Gecenin karanlığı çöker sonra
Sessizlik sensizlikle dans eder bana inat
Sonra umutsuz bir bekleyiş
Yeni güne dair
Ardından Uykusuz sabaha gün doğar
Perdenin aralığından sızar güneş
Ve hafif bir aydınlık odaya
Bu defa umut sızar yüreğine güneşle
Yeni bir güne başlarken
Seni görebilecek olmanın umudu

İstemezsin yine günün sonlanmasını
Hiç kaybolmasın istersin güneş
Çünkü bilirsinki
Yine SENSİZliğe çağırır gece
AÖK

Bu şiirlerde ilginizi çekebilir

Bu şiirimiz de ilginizi çekebilir  İstanbullu kadınım

  1. derya dedi ki:

    beni hiç merak ettinmi, acaba nasıl diye sormak istedinmi kimseye,ne yediğimi ne içtiğimi nasıl yaşadığımı düşündünmü.bunları sana neden soruyorum bilmiyorum.biz seninle aynı hayatı yasadık.aynı denizi paylaştık.eğer aklına gelirsem lütfen,beni anlamak,nasıl olduğumu hissetmek için,göğsüne bir bıçak sapla ve kalbine elini bastır.geçti geçecek bekliyorum..

  2. derin dedi ki:

    biri gittikçe kalır,biri kaldıkça gider…
    özdemir asaf

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir