Muhammed Yalvaç-Bir hayli yorgunum

Bir hayli yorgunum bu aralar,
Uğurlamakla uğraşıyorum içimdekileri.
Her gün birisi gidiyor,
Birisi geliyor.
Aslında pekte uğurladığım falan yok.
Sadece uğraşıyorum işte öyle..
Tabi uğraşmak da denirse,
İtiraf da edemiyorum kendime,
Daha doğrusu diyemiyorum, dilim de varmıyo.
Dilin varmadığını da yüreğe soramıyorum,
Öyle işte, bir hayli yorgunum bu aralar..
Çalışmaktan falan da değil ki.
Oturunca, uzanınca geçsin.
Otursam daralır, uzansam kaybolurum içimdeki senden..
Dedim ya bir hayli yorgunum bu aralar,
Bir hayli yorgun…
Neye yorgunum onu da bilmiyorum.
Ama bakma sen bana.
Bes belli aslında,
Hiç olmayan yokluğun..
Uğurlayamadığım varlığındı yorgunluğum.
Uğurlayamadığım varlığın..
Ama öyle işte yine sorsan bilmiyorum derim.
Ben hiç bilmesem de sen bilsen.
Yormasan da yorulsan,
Uğraştırmasan da uğraşsan,
Sonra bavulunu falan toplasan,
Bende nereye demeden yolcu etsem seni..
Rıhtımda demir alan vapura binsen,
Kaybolsan insanların arasında..
Paltomun cebinden çıkarıp sallasam elimi
Geri hiç dönmeyeceğini bilmeme rağmen
Selametle, yine beklerim desem…
Sonra hiç gitmeni istemiyomuşum gibi dolan gözlerimi kıssam,
Kaldırım taşlarını sayarak uzaklaşsam ordan,
Hiç uğraşmamış,
Hiç yorulmamış,
Hiç uğurlamamış gibi,
Hiç, uğurlamamış gibi…

Bu şiirlerde ilginizi çekebilir

Bu şiirimiz de ilginizi çekebilir  Kafam bozuk şiiri

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Reklamlar