Gün doğmuyor



Her gecenin bir sabahı oluyor
Şu koskoca dünya bile karanlıkta kalmıyor
Bugün yeni bir gün diyerek hayat başlıyor
Oysa benim gönlume neden gün doğmuyor





Bakınca gök yüzüne gökler ağlıyor
Sevenler ayrılınca gönül yas bağlıyor
Yarınlarda umut var diye yaşam başlıyor
Oysa benim gönlume neden gün doğmuyor

Güneş yakıp kavursa bile bedenim üşüyor
Aklımdan çıkarsam da olanları yüreğim kanıyor
Bilmem ki bu insanlar neden böyle yapıyor
Hayat hep vuruyor bana, gönlüme gün doğmuyor

Bu şiirlerde ilginizi çekebilir

Bu şiirimiz de ilginizi çekebilir  Bir ben kalırım bende...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Popüler şiirler